Ο Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν Μόσχα, 6 Ιουνίου 1799[31] – Αγία Πετρούπολη, 10 Φεβρουαρίου 1837[31]), ήταν Ρώσος λογοτέχνης, ο μεγαλύτερος ποιητής της Ρωσίας που θεωρείται και ο δημιουργός της νεότερης ρωσικής λογοτεχνίας και γνωστός φιλέλληνας.
Ζωή και έργο του Πούσκιν
Ο Πούσκιν γεννήθηκε στη Μόσχα, από γονείς ευγενείς, τον Σεργκέι Λβόβιτς Πούσκιν και τη Ναντέζντα (Νάντια) Όσιποβνα Χάννιμπαλ, (Надежда Осиповна Ганнибал) οι οποίοι μόλις είχαν εγκατασταθεί στην πρωτεύουσα μετά την παραίτηση του πατέρα του.
Το 1815 ο Πούσκιν έγραψε το ποίημα Ο ίσκιος του Φονβίζι, παίρνοντας σαφή θέση στο γλωσσικό πρόβλημα που γνώριζε όξυνση τότε. Το 1817 έγραψε την ωδή Η ελευθερία, όπου ενώνει τη φωνή του με τον Αλεξάντρ Νικολάγιεβιτς Ραντίτσεφ και τον Βασίλι Βασίλιεβιτς Καπνίστ κατά του δεσποτισμού.
Το Νοέμβριο του 1836, ο Πούσκιν ελάμβανε ανώνυμες υβριστικές επιστολές, στις οποίες τον αποκαλούσαν «ιστοριογράφο του Τάγματος των Κερατάδων».
Πέρασε τις τελευταίες ημέρες της ζωής του στο σπουδαστήριο-γραφείο του, ανάμεσα σε αγαπημένα του πρόσωπα, θαυμαστές και φίλους. Άφησε την τελευταία του πνοή στο ανάκλιντρο του γραφείου του δύο ημέρες αργότερα, το απόγευμα της 29ης Ιανουαρίου 1837, ώρα 2:45, σε ηλικία 38 ετών.
Ο θάνατος του Πούσκιν, όπως είπε ο φίλος του ζωγράφος Karl Briullov, ήταν «μια ανεπανόρθωτη απώλεια για το ρωσικό πολιτισμό».
Εργογραφία
Όπερες (Λυρικό θέατρο)
- «Ρουσλάν και Λουντμίλα»: Μιχαήλ Γκλίνκα, 1842.
- «Ρουσάλκα»: Αλεξάντρ Νταργκομίζκι, 1856.
- «Ο πέτρινος επισκέπτης»: Αλεξάντρ Νταργκομίζκι, 1872.
- «Μπόρις Γκοντουνόφ»: Μοντέστ Μουσόργκσκι, 1874.
- «Ευγένιος Ονέγκιν»: Τσαϊκόφσκι, 1879.
- «Πολτάβα»(Μαζέππα): Τσαϊκόφσκι, 1884.
- «Ντάμα Πίκα»: Τσαϊκόφσκι, 1890.
- «Τσιγγάνοι»(Αλέκο): Σεργκέι Ραχμάνινοφ, 1892.
- «Ο φιλάργυρος ιππότης»: Σεργκέι Ραχμάνινοφ, 1906.
Παραμύθια σε στίχους
- 1825: Жених – Ο Γαμπρός
- 1830: Сказка о попе и о работнике его Балде – Η ιστορία του ιερέα και του υποτακτικού του Μπάλντα
- 1830: Сказка о медведихе – Η ιστορία της θηλυκιάς αρκούδας»(ατελείωτο)
